Freedom for Nikos Romanos/ Libertà per Nikos Romanos

ENGLISH  BELOW - FRANÇAIS CI-DESSOUS - ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

APPELLO PER NIKOS ROMANOS

Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy e Paul B. Preciado-  Quattro voci importanti della filosofia contemporanea, lanciano un appello per Nikos Romanos e noi con loro.

Vi invitiamo ad aderire all'appello di solidarietà (link qui sotto) promosso da artistx, filosofx e attivistx.
*firmate mettendo nome, cognome, paese e professione/occupazione

Chi E' NIKOS ROMANOS?
OMICIDIO DI ALEXIS GRIGOROPOULOS
Il 6 dicembre 2008, ad Atene, il poliziotto Epaminondas Korkoneas uccise, sparandogli addosso, il quindicenne Alexandros Grigoropoulos.
L'unico testimone fu il suo migliore amico, Nikos Romanos, anche lui quindicenne, che lo vide morire tra le sue braccia.
Da allora la vita di Nikos Romanos, che oggi ha 33 anni, è stata segnata da sorveglianza, processi e carcere.

VICENDE GIUDIZIARIE
L'uccisione di Alexandros Grigoropoulos provocò una delle più grandi rivolte della Grecia contemporanea, segnando profondamente la memoria collettiva del paese.
Negli anni successivi Nikos Romanos visse sotto forte pressione giudiziaria e sorveglianza; pur essendo l'unico testimone dell'omicidio, non testimoniò mai al processo per sfiducia nello Stato.
Nel 2013, insieme ad alcuni amici, Romanos organizza una rapina in una banca con un piano privo di qualsiasi reale possibilità di fuga. Non minacciarono i clienti della banca. Presero un ostaggio, che successivamente, durante il processo, dichiarò di non essersi sentito minacciato.
Romanos fu condannato a 15 anni di carcere.
Nonostante il tentativo delle autorità di imputargli reati di terrorismo, venne condannato per reato comune.
In carcere completa il liceo e viene ammesso all'università. Nel 2014 inizia uno sciopero della fame perché non gli viene riconosciuto il diritto di frequentare gli studi. Solo dopo 31 giorni di digiuno e aver rischiato la morte, lo Stato gli concede di studiare.
Grazie alla sua lotta, le autorità greche hanno introdotto il braccialetto elettronico per permettere la frequenza universitaria alle persone detenute.
E questo è solo uno degli esempi per cui Nikos Romanos è diventato un simbolo della possibilità di un cambiamento attraverso la lotta, nonostante l'accanimento repressivo subito.
Nel 2019 Romanos fu scarcerato con sospensione della pena, rimanendo tuttavia sotto costante sorveglianza delle autorità.

OGGI
Nel novembre 2024, quando finalmente era riuscito a ricrearsi una vita, Romanos è stato nuovamente arrestato con l'accusa di coinvolgimento in un'organizzazione terroristica legata a un'esplosione in un appartamento ad Atene.
L'unico elemento citato nel fascicolo giudiziario a suo carico è una porzione dell'impronta del suo anulare su un sacchetto della spazzatura trovato nell'appartamento dove è avvenuta l'esplosione.
Nessuna controverifica sul referto è stata concessa alla difesa, che sinora non è stata messa nella possibilità di visionarlo.
Non esiste alcuna traccia del suo DNA.

Nessuna immagine delle telecamere dell'immobile lo colloca sul luogo dei fatti.
Nonostante ciò, Romanos è stato posto in custodia cautelare sulla base di un'impronta parziale, rilevata su un oggetto mobile che, secondo il diritto penale, non può costituire prova materiale.
Nikos Romanos si trova tuttora in carcere, in attesa di processo dal 2024, accusato di appartenenza o partecipazione a un'organizzazione terroristica (art. 187A del Codice Penale), di fornitura o detenzione di esplosivi (art. 272 del Codice Penale) e di detenzione aggravata di armi (art. 15 della legge sulle armi).
Il processo nei suoi confronti inizierà il 1° aprile 2026.

Nikos Romanos è il simbolo di una generazione che ha lottato contro la repressione, l'arbitrio e l'impunità dei crimini dello stato.
La punizione di Romanos da parte delle autorità è esemplare perché Nikos Romanos non ha mai smesso di esprimere le sue idee, di scrivere e di parlare, nonostante la repressione l'abbia colpito in maniera estremamente dura, da quando era un'adolescente ad oggi.
Romanos rappresenta oggi quella parte della società civile che non rimane in silenzio davanti alle ingiustizie.

LE SUE DICHIARAZIONI
"Sono una persona che in passato si è assunta la responsabilità delle proprie scelte, persino quando mi trovavo ad affrontare lunghe condanne.
Continuo a essere orgoglioso di quelle scelte perché fanno parte della mia stessa esistenza.
Ho pagato, e anche più del dovuto, le conseguenze di quelle scelte con molti anni di detenzione...Mi devono la mia libertà e io non devo loro assolutamente nulla. Vivo la condizione della detenzione con il duro distacco dai miei familiari e dai miei amici, con la violenta rimozione dalla mia vita e dalla mia quotidianità, semplicemente perché rappresento il colpevole ideale di sempre.
Lo ripeto ancora una volta: non ho assolutamente nulla a che vedere con l'esplosione nell'appartamento di via Arkadias, non sono coinvolto in alcun modo in questa vicenda.
Lo ripeterò ancora una volta: della nostra storia parleremo noi.
Combatterò la mia battaglia — dentro e fuori dalle aule dei tribunali — fino a riconquistare la mia libertà.
P.S.: Lascio anche un'impronta digitale intera, per facilitare in futuro gli zelanti facchini della polizia greca."

PERCHÉ UN APPELLO
La sua detenzione solleva gravi interrogativi sull'uso della custodia cautelare come forma di punizione preventiva e sul rispetto della presunzione di innocenza e dei diritti fondamentali in uno Stato di diritto.

Mentre Nikos Romanos rimane in quella che viene definita «una detenzione preventiva che continua a essere abusivamente prolungata dall'istituzione giudiziaria greca», dal mondo della filosofia si levano delle voci: Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy e Paul B. Preciado hanno dedicato una riflessione al suo caso, denunciando una negazione della giustizia indegna di una «democrazia europea», in un testo pubblicato il 28 febbraio su mediapart:
https://blogs.mediapart.fr/les-invites-de-mediapart/blog/280226/l-incarceration-de-nikos-romanos-une-empreinte-mais-de-quoi

Come scrivono nel loro intervento:

«Come non essere indignati, infatti, quando "la Giustizia" diventa l'organo stesso in cui si produce l'ingiustizia?...
Di fronte allo spettacolo, è nostra responsabilità raccontare la storia: rendere noto, far sapere pubblicamente ciò che accade, alla luce di ciò che è già accaduto. Lo spettacolo, fetichizzando ed esponendo eccessivamente alcuni eventi per occultarne altri, cerca di distruggere le proprie tracce. Noi, al contrario, sollevando ostinatamente la nostra voce, scrivendo o creando, dobbiamo agire come archeologi delle nostre stesse tracce».
Noi, artistx, filosofx, attivistx, giornalistx provenienti da tutto il mondo, sottoscriviamo questo appello, ci uniamo alla loro indignazione e chiediamo verità e giustizia per Nikos Romanos.
Difendiamo Nikos Romanos e il suo diritto a vivere libero.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ENGLISH

CALL FOR JUSTICE FOR NIKOS ROMANOS

Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy, and Paul B. Preciado—
Four important voices of contemporary philosophy have launched an appeal for Nikos Romanos, and we stand with them.

We invite you to join the call for solidarity (link below) promoted by artists, philosophers, and activists.
*Sign, providing your first name, last name, country, and profession / occupation.

WHO IS NIKOS ROMANOS?
THE KILLING OF ALEXIS GRIGOROPOULOS
On December 6, 2008, in Athens, police officer Epaminondas Korkoneas shot and killed the fifteen-year-old Alexandros Grigoropoulos.
The only witness was his best friend, Nikos Romanos—also fifteen at the time—who saw him die in his arms.
Since then, the life of Nikos Romanos, who is now 33, has been marked by surveillance, trials, and imprisonment.

JUDICIAL EVENTS
The killing of Alexandros Grigoropoulos sparked one of the largest uprisings in contemporary Greece, leaving a deep mark on the country's collective memory.
In the years that followed, Nikos Romanos lived under intense judicial pressure and surveillance. Although he was the only witness to the killing, he never testified at the trial due to his distrust of the state.
In 2013, together with some friends, Romanos carried out a bank robbery. The action was planned without any real possibility of escape. They did not threaten the bank's customers; they took a hostage, who later testified at the trial that he did not feel threatened.
Romanos was sentenced to 15 years in prison.
Despite the authorities' attempt to charge him with terrorism-related crimes, he was ultimately convicted of an ordinary criminal offense.
While in prison, he completes high school and is admitted to university. In 2014, he begins a hunger strike because his right to attend classes is not being recognized.
Only after 31 days of fasting and risking his life, the state granted him the possibility to study and, thanks to his struggle, the Greek authorities introduced the use of electronic ankle bracelets to allow incarcerated people to attend university.
This is only one of the reasons why Nikos Romanos has become a symbol of the possibility of change through struggle, despite the intense repression he has faced.
In 2019 Romanos was released with a suspended sentence, although he remained under constant surveillance by the authorities.

TODAY
In November 2024, when he had finally managed to rebuild his life, Romanos was arrested again, accused of involvement in a terrorist organization connected to an explosion in an apartment in Athens.
The only piece of evidence cited in the case file against him is a fragment of his ring finger fingerprint found on a garbage bag in the apartment where the explosion occurred.
The defense has not been granted any counter-examination of the report and, so far, has not been given access to it.
There is no trace of his DNA.
No surveillance footage from the building places him at the scene.
Despite this, Romanos has been placed in pre-trial detention on the basis of a partial fingerprint found on a movable object which, according to criminal law, cannot constitute material evidence.
Nikos Romanos remains in prison awaiting trial since 2024. He is accused of membership or participation in a terrorist organization (Article 187A of the Penal Code), of supplying or possessing explosives (Article 272 of the Penal Code), and of aggravated possession of weapons (Article 15 of the weapons law).
His trial will begin on April 1, 2026.
Nikos Romanos has become the symbol of a generation that fought against repression, arbitrariness, and the impunity of state crimes.
The punishment imposed on Romanos by the authorities is exemplary because he has never stopped expressing his ideas, writing, and speaking out—even though repression has struck him with extreme severity since he was an adolescent.
Today Romanos represents that part of civil society that refuses to remain silent in the face of injustice.

ΗIS STATEMENTS
"I am someone who in the past has taken responsibility for his choices, even when facing long prison sentences.
I remain proud of those choices because they are part of my very existence.I have paid—more than enough—for the consequences of those choices with many years of imprisonment.
They owe me my freedom, and I owe them absolutely nothing.
I live in a condition of detention with harsh separation from my family and my friends, violent removal from my life and my daily existence, simply because I represent the ever-convenient guilty party.
I repeat once again: I have absolutely nothing to do with the explosion in the apartment on Arkadias Street; I am not involved in this matter in any way.
I will fight my battle—inside and outside the courtrooms—until I regain my freedom.
I will say it once again: we will be the ones to tell our own history.
P.S. I also leave a full fingerprint, to make things easier in the future for the zealous porters of the Greek police."

WHY A CALL
His detention raises serious questions about the use of pre-trial detention as a form of preventive punishment and about the respect for the presumption of innocence and fundamental rights in a state governed by the rule of law.
While Nikos Romanos remains in what has been described as "a pre-trial detention that continues to be abusively prolonged by the Greek judicial institution," voices from the world of philosophy have spoken out.
Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy, and Paul B. Preciado have devoted a reflection to his case, denouncing a denial of justice unworthy of a "European democracy," in a text published on February 28 on Mediapart:
https://blogs.mediapart.fr/les-invites-de-mediapart/blog/280226/l-incarceration-de-nikos-romanos-une-empreinte-mais-de-quoi

As they write in their intervention:
"How can one not be outraged when 'Justice' itself becomes the very institution in which injustice is produced? How can one not feel outraged, indeed, when "Justice" itself becomes the very instrument through which injustice is produced?
…In the face of the spectacle, it is our responsibility to tell the story: to make known, to publicly reveal what is happening, in the light of what has already occurred. The spectacle, by fetishizing and excessively displaying certain events to obscure others, seeks to destroy its own traces. We, on the other hand, by persistently raising our voices, writing, or creating, must act as archaeologists of our own traces."
We, the undersigned artists, philosophers, activists, journalists from around the world, join this appeal and call for truth and justice for Nikos Romanos.
We defend Nikos Romanos and his right to live free.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

FRANÇAIS

APPEL POUR NIKOS ROMANOS

Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy et Paul B. Preciado —
Quatre voix importantes de la philosophie contemporaine lancent un appel pour Nikos Romanos, et nous nous joignons à eux.

Nous vous invitons à adhérer à l'appel de solidarité (lien ci-dessous) promu par des artistes, des philosophes et des activistes.
*Signez en indiquant votre prénom, nom, pays et profession / activité

QUI EST NIKOS ROMANOS ?
ASSASSINAT D'ALEXIS GRIGOROPOULOS
Le 6 décembre 2008, à Athènes, le policier Epaminondas Korkoneas a tué par balles le jeune Alexandros Grigoropoulos, âgé de quinze ans.
Le seul témoin fut son meilleur ami, Nikos Romanos — lui aussi âgé de quinze ans — qui l'a vu mourir dans ses bras.
Depuis lors, la vie de Nikos Romanos, aujourd'hui âgé de 33 ans, est marquée par la surveillance, les procès et la prison.

PARCOURS JUDICIAIRE
Le meurtre d'Alexandros Grigoropoulos a provoqué l'une des plus grandes révoltes de la Grèce contemporaine, marquant profondément la mémoire collective du pays.
Dans les années qui ont suivi, Nikos Romanos a vécu sous une forte pression judiciaire et sous surveillance ; bien qu'il fût l'unique témoin du meurtre, il n'a jamais témoigné au procès par méfiance envers l'État.
En 2013, avec quelques amis, Romanos organise un braquage de banque, avec un plan dépourvu de toute réelle possibilité de fuite. Ils n'ont pas menacé les clients de la banque; ils ont pris un otage, qui, lors du procès, a témoigné qu'il ne s'était pas senti menacé..
Romanos a été condamné à 15 ans de prison.
Malgré la tentative des autorités de l'inculper de crimes liés au terrorisme, il a finalement été reconnu coupable d'une infraction pénale ordinaire.
En prison, il termine le lycée et est admis à l'université. En 2014, il entame une grève de la faim parce que son droit de suivre les cours ne lui est pas reconnu; après 31 jours de jeûne, après avoir risqué de mourir, l'État lui a accordé la possibilité d'étudier et, grâce à sa lutte, les autorités grecques ont introduit le bracelet électronique afin de permettre aux personnes détenues de suivre des études universitaires.
Et ceci n'est qu'un des exemples pour lesquels Nikos Romanos est devenu un symbole de la possibilité d'un changement par la lutte, malgré l'acharnement répressif qu'il a subi.
En 2019, Romanos a été libéré avec suspension de peine, tout en restant sous la surveillance constante des autorités.

AUJOURD'HUI
En novembre 2024, alors qu'il était enfin parvenu à reconstruire sa vie, Romanos est de nouveau arrêté, accusé d'implication dans une organisation terroriste liée à une explosion dans un appartement à Athènes.
Le seul élément mentionné dans le dossier judiciaire à sa charge est une portion de l'empreinte de son annulaire sur un sac-poubelle retrouvé dans l'appartement où l'explosion a eu lieu.
Aucune contre-expertise du rapport n'a été accordée à la défense, qui jusqu'à présent n'a pas été mise en mesure de le consulter.
Il n'existe aucune trace de son ADN.
Aucune image des caméras de surveillance de l'immeuble ne le situe sur les lieux des faits.
Malgré cela, Romanos a été placé en détention provisoire sur la base d'une empreinte partielle, relevée sur un objet mobile qui, selon le droit pénal, ne peut constituer une preuve matérielle.
Nikos Romanos se trouve toujours en prison dans l'attente de son procès. Il est accusé d'appartenance ou de participation à une organisation terroriste (article 187A du Code pénal), de fourniture ou de détention d'explosifs (article 272 du Code pénal) et de détention aggravée d'armes (article 15 de la loi sur les armes).
Son procès débutera le 1er avril 2026.
Nikos Romanos est le symbole d'une génération qui a lutté contre la répression, l'arbitraire et l'impunité des crimes d'État.
La punition infligée à Romanos par les autorités est exemplaire parce que Nikos Romanos n'a jamais cessé d'exprimer ses idées, d'écrire et de parler, bien que la répression l'ait frappé de manière extrêmement dure, depuis son adolescence jusqu'à aujourd'hui.
Romanos représente aujourd'hui cette partie de la société civile qui ne reste pas silencieuse face aux injustices.

PARMI SES DÉCLARATIONS
« Je suis une personne qui, dans le passé, a assumé la responsabilité de ses choix, même lorsque je devais faire face à de longues peines.
Je continue d'être fier de ces choix parce qu'ils font partie de ma propre existence.
J'ai payé — et même plus que je ne le devais — les conséquences de ces choix par de nombreuses années de détention.
Ils me doivent ma liberté et je ne leur dois absolument rien.
Je vis la condition de la détention avec la dure séparation d'avec mes proches et mes amis, avec l'arrachement violent à ma vie et à mon quotidien, simplement parce que je représente le coupable idéal de toujours.
Je le répète une fois encore : je n'ai absolument rien à voir avec l'explosion dans l'appartement de la rue Arkadias ; je ne suis impliqué d'aucune manière dans cette affaire.
Je mènerai mon combat — à l'intérieur et à l'extérieur des salles d'audience — jusqu'à reconquérir ma liberté.
Je le répéterai encore une fois : notre histoire, c'est nous qui la raconterons.
P.S. : Je laisse également une empreinte digitale complète, pour faciliter à l'avenir le travail des zélés portefaix de la police grecque. »

POURQUOI UN APPEL
Sa détention soulève de graves interrogations quant à l'usage de la détention provisoire comme forme de punition préventive et quant au respect de la présomption d'innocence et des droits fondamentaux dans un État de droit.
Alors que Nikos Romanos demeure dans ce qui est défini comme « une détention provisoire qui continue d'être abusivement prolongée par l'institution judiciaire grecque », des voix s'élèvent dans le monde de la philosophie : Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy et Paul B. Preciado ont consacré une réflexion à son cas, dénonçant un déni de justice indigne d'une « démocratie européenne », dans un texte publié le 28 février sur Mediapart :
https://blogs.mediapart.fr/les-invites-de-mediapart/blog/280226/l-incarceration-de-nikos-romanos-une-empreinte-mais-de-quoi

Comme ils l'écrivent dans leur intervention :
« Comment ne pas être indignés, en effet, lorsque "la Justice" devient l'organe même où se produit l'injustice ? »

NOUS, ARTISTES, PHILOSOPHES, ACTIVISTES, JOURNALISTES DU MONDE ENTIER, SIGNONS CET APPEL, NOUS JOIGNONS À LEUR INDIGNATION ET RÉCLAMONS VÉRITÉ ET JUSTICE POUR NIKOS ROMANOS. NOUS DÉFENDONS NIKOS ROMANOS ET SON DROIT DE VIVRE LIBRE.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ

Τέσσερις σημαντικές φωνές της σύγχρονης φιλοσοφίας - Judith Butler, Georges Didi-Huberman, Michael Löwy και Paul B. Preciado — απευθύνουν κάλεσμα για τον Νίκο Ρωμανό και εμείς στεκόμαστε μαζί τους.

Σας καλούμε να προσχωρήσετε στο κάλεσμα αλληλεγγύης (σύνδεσμος παρακάτω) που προωθείται από καλλιτέχν*, φιλοσόφ* και ακτιβιστ*.
*Υπογράψτε αναφέροντας όνομα, επώνυμο, χώρα και επάγγελμα / ιδιότητα

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ ;
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ
Στις 6 Δεκεμβρίου 2008, στην Αθήνα, ο αστυνομικός Επαμεινώνδας Κορκονέας πυροβόλησε και σκότωσε τον δεκαπεντάχρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
Ο μοναδικός μάρτυρας αυτής της δολοφονίας ήταν ο καλύτερός του φίλος, Νίκος Ρωμανός — επίσης δεκαπέντε ετών — ο οποίος τον είδε να πεθαίνει στα χέρια του.
Από τότε, η ζωή του Νίκου Ρωμανού, που σήμερα είναι 33 ετών, έχει σημαδευτεί από παρακολούθηση, δίκες και φυλάκιση.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου προκάλεσε μία από τις μεγαλύτερες εξεγέρσεις της σύγχρονης Ελλάδας, σημαδεύοντας βαθιά τη συλλογική μνήμη της χώρας.
Τα επόμενα χρόνια ο Νίκος Ρωμανός έζησε υπό έντονη δικαστική πίεση και συνεχή παρακολούθηση. Παρότι ήταν ο μοναδικός μάρτυρας της δολοφονίας, δεν κατέθεσε ποτέ στη δίκη, λόγω δυσπιστίας προς το κράτος.
Το 2013, μαζί με κάποιους φίλους του, ο Ρωμανός οργάνωνει ληστεία σε τράπεζα στο Βελβεντό Κοζάνης, χωρίς καμία πραγματική δυνατότητα διαφυγής. Δεν απείλησαν τους πελάτες της τράπεζας, ούτε πυροβόλησαν· κράτησαν όμηρο έναν άνθρωπο, ο οποίος αργότερα στο δικαστήριο δήλωσε ότι δεν αισθάνθηκε να απειλείται.
Ο Ρωμανός καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης. Παρά τις προσπάθειες των αρχών να του αποδώσουν κατηγορίες για τρομοκρατία, τελικά καταδικάστηκε για κοινό ποινικό αδίκημα.
Μέσα στη φυλακή τελειώνει το λύκειο και εισάγεται στο πανεπιστήμιο. Το 2014 ξεκινάει απεργία πείνας γιατί δεν του αναγνωρίζεται το δικαίωμα φοίτησης. Μετά από 31 ημέρες, φτάνοντας στα πρόθυρα του θανάτου, το κράτος του επιτρέπει να σπουδάσει και χάρη στον αγώνα του, οι ελληνικές αρχές εισήγαγαν το ηλεκτρονικό βραχιολάκι, δίνοντας τη δυνατότητα στους κρατούμενους να παρακολουθούν πανεπιστημιακές σπουδές.
Το 2019 ο Ρωμανός αποφυλακίστηκε με αναστολή της ποινής, παραμένοντας ωστόσο υπό συνεχή επιτήρηση.

ΣΗΜΕΡΑ
Τον Νοέμβριο του 2024, ο Ρωμανός συνελήφθη ξανά, κατηγορούμενος για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση που συνδέεται με έκρηξη σε διαμέρισμα στην Αθήνα.
Το μοναδικό στοιχείο που αναφέρεται στη δικογραφία εις βάρος του είναι ένα τμήμα του αποτυπώματος του παράμεσου δαχτύλου του σε μια σακούλα σκουπιδιών που βρέθηκε στο διαμέρισμα όπου σημειώθηκε η έκρηξη, χωρίς ωστόσο να έχει επιτραπεί, μέχρι σήμερα, στην υπεράσπιση να δει τη σακούλα.
Δεν έχει βρεθεί πουθενά κανένα ίχνος του DNA του και καμία εικόνα από τις κάμερες του κτιρίου, οι οποίες έχουν ελεγχθεί από την αστυνομία, δεν τον δείχνει στην πολυκατοικία όπου έγινε η έκρηξη, ούτε καν ως περαστικό.
Παρά ταύτα, ο Ρωμανός τέθηκε σε προσωρινή κράτηση με βάση ένα μερικό αποτύπωμα, που βρέθηκε σε ένα κινητό αντικείμενο, το οποίο — σύμφωνα με το ποινικό δίκαιο — δεν μπορεί να αποτελέσει υλική απόδειξη.
Ο Νίκος Ρωμανός βρίσκεται ακόμη στη φυλακή, εν αναμονή της δίκης, από το 2024. Κατηγορείται για ένταξη ή συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση (άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα), για προμήθεια ή κατοχή εκρηκτικών (άρθρο 272 του Ποινικού Κώδικα) και για επιβαρυμένη κατοχή όπλων (άρθρο 15 του νόμου περί όπλων).
Η δίκη του θα ξεκινήσει την 1η Απριλίου 2026.
Ο Νίκος Ρωμανός είναι σύμβολο μιας γενιάς που αγωνίστηκε ενάντια στην καταστολή, την αυθαιρεσία και την ατιμωρησία των εγκλημάτων του κράτους.
Η τιμωρία που του επιβάλλουν οι αρχές είναι παραδειγματική, γιατί ο Νίκος Ρωμανός δεν σταμάτησε ποτέ να εκφράζει τις ιδέες του, να γράφει και να μιλά, παρά το γεγονός ότι η καταστολή τον έχει πλήξει με εξαιρετική σκληρότητα από την εφηβεία του μέχρι σήμερα.
Ο Ρωμανός εκπροσωπεί σήμερα εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας των πολιτών που δεν σιωπά μπροστά στις αδικίες.

Οι ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ
"Είμαι ένας άνθρωπος που στο παρελθόν έχω αναλάβει την ευθύνη των επιλογών που μου αντιστοιχούσαν, έχοντας κρατήσει μια συγκεκριμένη πολιτική γραμμή υπεράσπισής τους μέσα στις δικαστικές αίθουσες, ακόμα και όταν κοιτούσα κατάματα αλλά δίχως φόβο μακροχρόνιες καταδίκες.
Εξακολουθώ και είμαι περήφανος για αυτές τις επιλογές και τη στάση μου γιατί αποτελούν ένα κομμάτι της ύπαρξής μου.
Έχω πληρώσει και με το παραπάνω τις συνέπειες των παραπάνω επιλογών με πολλά χρόνια εγκλεισμού.
..μου χρωστάνε την ελευθερία μου και δεν τους χρωστώ απολύτως τίποτα. Βιώνω τη συνθήκη του εγκλεισμού με τον σκληρό αποχωρισμό συγγενικών και φιλικών μου προσώπων, της βίαιης απομάκρυνσης από τη ζωή και την καθημερινότητά μου γιατί πολύ απλά αποτελώ τον ιδανικό συνήθη ένοχο. Θα το επαναλάβω για ακόμα μία φορά: Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, δεν εμπλέκομαι με κανέναν τρόπο στη συγκεκριμένη υπόθεση.
Θα δώσω τη μάχη –μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες– μέχρι να κατακτήσω την ελευθερία μου.
Θα επαναλάβω ξανά πως για την ιστορία μας θα μιλήσουμε εμείς.
ΥΓ.: Αφήνω και ένα ολόκληρο δακτυλικό αποτύπωμα για να διευκολύνω στο μέλλον τους πρόθυμους αχθοφόρους της ΕΛ.ΑΣ."

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
Η κράτησή του εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη χρήση της προφυλάκισης ως μορφής προληπτικής τιμωρίας και σχετικά με τον σεβασμό της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων σε ένα κράτος δικαίου.
Ενώ ο Νίκος Ρωμανός παραμένει σε αυτό που χαρακτηρίζεται «μια προφυλάκιση που συνεχίζει να παρατείνεται καταχρηστικά από τον ελληνικό δικαστικό θεσμό», φωνές από τον κόσμο της φιλοσοφίας τοποθετούνται:
To Judith Butler, o Georges Didi-Huberman,o Michael Löwy και o Paul B. Preciado δημοσίευσαν μια παρέμβαση για την υπόθεσή του, καταγγέλλοντας μια άρνηση δικαιοσύνης ανάξια μιας «ευρωπαϊκής δημοκρατίας», σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου στο Mediapart:
https://blogs.mediapart.fr/les-invites-de-mediapart/blog/280226/l-incarceration-de-nikos-romanos-une-empreinte-mais-de-quoi

(λίνκ του κειμένου μεταφρασμένο στα ελληνικά) https://www.lifo.gr/blogs/almanac/apotypoma-alla-tinos-pragmatos-gia-ton-niko-romano
Όπως γράφουν στο κείμενο τους:
"Πώς να μην αγανακτήσει κανείς, πράγματι, όταν "η Δικαιοσύνη" γίνεται το ίδιο το όργανο μέσα στο οποίο παράγεται η αδικία;...Απέναντι στο θέαμα, η ευθύνη μας είναι να αφηγηθούμε την ιστορία, δηλαδή να γνωστοποιούμε, να κάνουμε δημόσια γνωστό ό,τι συμβαίνει, υπό το φως εκείνου που έχει ήδη συμβεί. Το θέαμα, με το να φετιχοποιεί και να εκθέτει υπερβολικά ορισμένα γεγονότα για να αποκρύψει άλλα, προσπαθεί να καταστρέψει τα δικά του αποτυπώματα. Εμείς, αντίθετα, υψώνοντας επίμονα τη φωνή μας, γράφοντας ή δημιουργώντας, οφείλουμε να δρούμε ως αρχαιολόγοι των δικών μας αποτυπωμάτων."
ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ. ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.