Help mee met de strijd tegen uitbuiting van arbeiders in lage lonen landen!

Tot op de dag van vandaag is de verhouding tussen rijke en arme landen ongelijk. Landen zoals India en Indonesië behoren tot de lage lonen landen en multinationale ondernemingen vestigen zich in grote hoeveelheden in deze landen, zodat zij hun producten (vooral kleding) zo goedkoop mogelijk kunnen produceren. De arbeiders moeten vaak werken onder erbarmelijke omstandigheden. De multinationale ondernemingen handelen via het kapitalisme, wat betekent dat zij uit zijn op zoveel mogelijk winst voor zich zelf. Hierdoor verdient een naaister uit India aan en T-shirt dat in Nederland 29 euro kost maar 18 cent. De meeste kleding komt uit Aziatische lage lonen landen. In de loop van de jaren hebben organisaties zich minimaal ingezet voor de omstandigheden in lage lonen landen. Voor de consument is het moeilijk om erachter te komen of een kledingstuk onder slechte arbeidsomstandigheden is gemaakt. Steeds meer kledingwinkels en kledingmerken zijn zich meer bewust over de omstandigheden waaronder kleding geproduceerd wordt. Een aantal organisaties die zich hebben ingezet zijn Fair wear Foundation, Mae By FIA en WRC. Zij zetten zich in voor een vast arbeidscontract, redelijk loon, geen kinderarbeid, geen dwangarbeid en veilige en gezonde arbeidsomstandigheden. Alhoewel meerdere organisaties zich hebben ingezet werken miljoenen mensen in lage lonen landen nog steeds onder slechte omstandigheden. Duurzame kleding is vaak duurder en de meeste consumenten kiezen dan eerder voor een T-shirt van 29 euro dan van 50 euro. Naast organisaties die zich inzetten wordt er zowel noodhulp als ontwikkelingshulp gegeven aan lage lonen landen in het zuiden van de wereld. Het verschil tussen nood- en ontwikkelingshulp is dat waar noodhulp zich vooral bezig houdt met hulp na natuurrampen, zoals aardbevingen bosbranden en overstromingen, houdt ontwikkelingshulp zich vooral bezig met het verbeteren van de levensstandaard van de bevolking. Ontwikkelingshulp richt zich op de verbetering van onderwijs, rechtssysteem en gezondheidszorg. In landen waar de levensstandaard laag is kan ontwikkelingshulp wel degelijk iets uitmaken. Het bevorderen van onderwijs en gezondheidszorg in lage lonen landen zorgt voor een beter sociaaleconomische toekomst. Maar heeft onze overheid de verantwoordelijkheid om voor een goede werkomgeving en redelijke lonen te zorgen? En moeten wij als burgers stoppen met het kopen van producten die gemaakt zijn in lage lonen landen onder slechte omstandigheden? Het grote verschil tussen arbeiders over de wereld laat duidelijk zien dat er nog steeds grote verschillen bestaan tussen het westerse wereld en de ontwikkelingslanden. Veel burgers over de wereld zijn zich niet bewust van de oneven verdeling dat zich heeft voortgedaan door de jaren heen. Individuen over de wereld zien het tragische gebeuren van armoede van een verre afstand, wat er toe leidt dat men zich minder verantwoordelijk voelen voor het ongelijke verdeling dat zich voortzet in de wereld. Hoe kunnen wij als burgers een steentje bijdragen aan de mondiale ongelijkheid dat zich voordoet in de wereld. Doen wij echter wel het juiste om als westerse land ontwikkelingshulp aan te bieden ? Volgens sommige, onder anderen Moyo, leidt het verzorgen van ontwikkelingshulp aan ontwikkelingslanden er alleen maar voor dat deze landen afhankelijk raken van hulp, en uiteindelijk nergens terecht komen. Ze raken hulpverslaafd. Maar is het wel mogelijk om elk individu op dit planeet een fatsoenlijk leven te laten leiden ? Volgens Hardin is het vrij onmogelijk om elk individu een fatsoenlijk leven te laten leiden. De hoeveelheid natuurlijke bronnen waarover wij beschikken is te beperkt vergeleken met de hoeveelheid burgers. Echter heeft dit weinig te maken met de slechte arbeidsomstandigheden waarin arbeiders in India en China werken. Veel van natuurlijke hulpbronnen is niet nodig om arbeiders uit India en China beter leefomstandigheden aan te bieden. Een groter percentage van de gemaakte winst maakt al een enorme verschil.
Teken deze petitie daarom vandaag nog, zodat de arbeiders in lage lonen landen hogere lonen krijgen waar zij rond van kunnen komen, betere werkomstandigheden en dat er voor gezorgd wordt dat de arbeiders niet onder dwang hoeven te werken.